دادا بیلوردی
ساقی رسالت
به میان عشقبازان تــو چـه عاشقی خـدا را !
که نـدای یا محمّد(ص) ز خـداست آشنـا را
نسزد بجز تـو اَلـْحق به کسی چنین رسالت
که به مُهر ختم گشتــــی سر ِ خیل انبیــا را
نـه کـلاس علم رفتی نـه قلم بدست بـودی
همه نـانـوشتــه خـوانــدی کلمـات بــاصفا را
تو جهانِ معجزی خـود به عنایت الهـــی
نتوان نوشت مدحـت چو کلام ِ وحــی یـارا!
عطشم چـــو میگساران ، کرم از تو باد ساقی!
بده بــاز جــامِ باقی چشَم آن خـم ِ وَلا را
وَ سَلامــی عـن فؤادی بکَ کـلّ یوم ٍ اَلْحَقْ
یَـتَـقَـدّمَ الــوَفــاکَ حَـسَنـا ً الـــیَ السّکــارا
وَ حَیـاتـک الیُـواسی معــا ً الـصّبــوح روحــــی
لـک أن یکــون زاکــی مـن عـذاب ِ وَالفـرارا
همه شب بــه وصل موعود هلــه چشم انتظارم
کـه شراب صبحگـاهــی دهـی از کـرم دادا را
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۴ ساعت 22:37 توسط علی هوشمند
|