به سراغ من اگر می آیید پشت هیچستانم

پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصد هایی است که

خبر می آرند از گل وا شده ی دورترین نقطه ی خاک

پشت هیچستان چتر خواهش باز است تا نسیم عطشی در بن برگی بدود زنگ باران به صدا می آید

آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست

به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیا یید که مبادا ترک بردارد چینی نازک تنهایی

 

از : سهراب سپهری